قطار اندیمشک( 65)

خشاب ها تمام <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

جیره ی جنگی تمام

 

در کوله بارمان جز قلب

جز ترانه و دلتنگی

چیزی نداشتیم!

 

 

برای خوردن جز مین های گوجه ای کاشته

چیزی نداشتیم!

 

قطار اندیمشک

این همه را می دید و می گریست

 

وصیتی نداشتیم

 جز این که روزی تنها

در قطاری که می رود به جنوب بنشینید

و فکر کنید

به هزار و سیصد و شصت و پنج !

 

/ 0 نظر / 14 بازدید